X
تبلیغات
وبلاگ شخصي حسين دهقان (مه ولات)

وبلاگ شخصي حسين دهقان (مه ولات)

"آنچه می‌اندیشیم و احساس می‌نماییم، همان را نیز خلق می‌کنیم. باور ما زاییده افکار ماست."

 

یك شعر صمیمانه با لهجه مشهدی

از شاعر  گرامی جناب آقای قاسم رفیعا را كه در محضر رهبر گرانقدر انقلاب خوانده شده را تقدیم می كنم 

البته پیشنهاد می كنم اول سعی كنید خودتان متن را بخوانید و اگر برایتان سخت بود آن وقت به كلیپ مراجعه كنید 

 

دانلودکنید

موره میبینی که شر و با صفایوم      بچه محله امام رضایوم

زلزلیوم حادثیوم بلایوم                     بچه محله امام رضایوم

هر روز جمعه دلومه مبندوم             به پینجله طلا و ورمگردوم

کار و بارم ردیفه با خدایوم                        بچه محله امام رضایوم

به مو بگو بیا به قله قاف                     اصلا مو ره بزر همونجه علاف!

قِرار مِرار هر چی بیگی مو پایوم                 بچه محله امام رضایوم

دروغ ، مُروغ نیست مییون ما باهم             الان به عنوان مثال تو حرم

چند روزه که تو نخ کفترایوم               بچه محله امام رضایوم

چشم موره گیریفته چنتا کفتر          گفته خودش: چنتاشه خواستی وردر

الان دروم خادماره مپایوم                   بچه محله امام رضایوم

کفتراره که بردم از روگنبد                  مرم مو واز تونخ رفت وآمد

تو نقشه او گنبد طلایوم                     بچه محله امام رضایوم

گنبده نصب شب مده به دستم                         او گفته: هر وقت که بییی مو هستوم

مویم که قانع و بی ادعایوم                        بچه محله امام رضایوم

وخته میبینم توی عالم همه                   ازش میگیرن و مگن واز کمه

گنبدشه اگر بده رضایوم                   بچه محله امام رضایوم

گنبد و ممبد نموخوام باصفا                        سی ساله پای سفره ای آقا

منتظر یک ژتون غذایوم                      بچه محله امام رضایوم 

برگرفته از وبگاه تخصصی دکترسیدمحسن نکاح

http://playtherapy.mihanblog.com

+ نوشته شده در  سه شنبه دوم اردیبهشت 1393ساعت 13:53  توسط حسين دهقان  | 


+ نوشته شده در  سه شنبه دوم اردیبهشت 1393ساعت 13:42  توسط حسين دهقان  | 

متن برگرفته از کتاب 1001 ایده فوق العاده برای تعلیم بچه های اتیسم

› آموزش خانواده های کودکان اتیستیک برای کمک به کودکان خود "دیلایس دایاز"که یک روانشناس خانواده وکودک است اخیراً کلاس هایی رابرای خانواده های کودکان اتیستیک تشکیل داده است. این خانم معتقداست برای اینکه بتوانیم رفتارکودک اتیستیک خودراتغییردهیم لازم است که ابتدادر رفتار خودتغییر ایجادکنیم.و یادبگیریم که چگونه باکودکمان ارتباط صحیح برقرار کرده و چه نوع محدودیت هایی را برای کودک ایجاد کنیم.تابه جای عصبانیت و استرس محبت و علاقه را افزایش دهیم. در این دوره های شش هفته ای به والدین اجازه داده میشود.تا مشکلات خود را بیان کنند وتوسط رفتارهای جدیدبه آنها آموزش داده میشود تا چگونه این مشکلات را حل کنند.خانواده هایی که این کلاس های شش هفته ای را گذرانده اندبیان میکنند.که انرژی کمتری رابرای حل مشکلات کودکان خودصرف می کنند و مانندسابق ناراحتی و نگرانی ندارند.همچنین معتقدندرابطه آنها با کودکانشان بهتر از قبل شده است. نکاتی جهت یاد آوری به خانواده بچه های اتیسم بزرگ کردن یک کودک اُتیستیک همراه بامشکلات فراوانی است وخانواده های این کودکان اغلب درگیراسترس های فراوانی هستند.مقدارشناخت ازاُتیسم و آمادگی این خانواده ها برای مقابله باآن می تواند کمک بزرگی برای تمامی افرادخانواده (والدین،برادران وخواهران پدر بزرگ و مادر بزرگ و ... ) باشد . خصوصیات منحصر به فرد هر کودک اُتیستیک باعث شده است . که هر خانواده تجربیات مخصوص به خودرا داشته باشد. وممکن است تجربیات خانواده های دیگرمفید واقع نشوند ما در اینجا می خواهیم به مطالبی اشاره کنیم .که ممکن است به عنوان ایده های اولیه برای خانواده های کودکان اُتیستیک در رابطه با آمادگی و مبارزه با این مشکل، مفید باشند همیشه به یاد داشته باشید: توکل به خدا کنید. آرامش خودرا حفظ کنید خودتان را فدای بچه نکنید. زیرا بچه شما بعد از خدا به شما دلگرم است. از شکست ها درس بگیرید. با مشکلات نجنگید باآنها کنار بیایید. دراندیشه آینده زمان حال را از دست ندهید. برای کارتان برنامه وهدف داشته باشید. مشاور مطمئن وبرنامه ریز برای فرزندتان داشته باشید. استرس وترس را ازخود دور کنید. از واقعیت فرار نکنید. فرزند خود را از جامعه دور نکنید. سعی کنید فرزندتان در هرزمینه استعداد دارد آن رابارور کنید. تشویق وتمجید را فراموش نکنید استعداد آنها را باور کنید. تفریح وبازی را مانند بچه های دیگر برایشان فراهم کنید(گروهی) از سرزنش وسرکوب اشتیاق وعلاقه فرزند اجتناب نمایید همیشه وقت آزاد برای خود وهمسرتان قرار دهید. با همسرتان به تنهایی به مسافرت بروید.تفریح کنید شاد باشید. خود را محصور نکنید مشکلات را بزرگ نبینید. بد نیست به اسایشگاه و مراکز نگهداری معلولین سربزنید. قدر خود را بدانید وبه خود افتخار کنید. بگذارید ارامش لازم را پیدا کنید. ارامش رالازمه هرکاری قرار دهید. هرفرد دریک زمینه استعداد خاصی دارد. سعی کنید استعدادهای فرزندتان را بیابید ودر ان زمینه کار کنید. از تنبیه وسرزنش انها خود داری کنید همیشه به احترام ومانند بچه عادی با آنها برخورد کنید در فعالیتها آنها را شرکت دهید در کارهای خانه (شستن ظرفها +لباس+گردگیری+خرید) به خودتان استراحت دهید وازاو بخواهید کارهای سبک را تحت نظارت شما انجام دهد آنها را به حال خودرها نکنید. کتاب وپازل وسرگرمی فکری وذهنی برایشان فراهم کنید. با انها مانند زمان بچه گی خود بازی کنید. بچه های هم سن وسال فامیل یا همسایه را جمع کنید وگروهی بازی کنید. زندگی با بچه های اتیسم بزرگ کردن یک کودک اُتیستیک همراه با مشکلات فراوانی است و خانواده های این کودکان اغلب درگیر استرس های فراوانی هستند .مقدار شناخت از اُتیسم و آمادگی این خانواده ها برای مقابله با آن می تواند کمک بزرگی برای تمامی افراد خانواده ( والدین ، برادران و خواهران ، پدر بزرگ و مادر بزرگ و ... ) باشد . خصوصیات منحصر به فرد هر کودک اُتیستیک باعث شده است که هرخانواده تجربیات مخصوص به خود را داشته باشد و ممکن است تجربیات خانواده های دیگر مفید واقع نشوند . ما در اینجا می خواهیم به مطالبی اشاره کنیم که ممکن است به عنوان ایده های اولیه برای خانواده های کودکان اُتیستیک در رابطه با آمادگی ومبارزه با این مشکل، مفید باشند . استرس در خانواده استرس چیزی است که والدین همگی آنرا تجربه کرده اند . در طول روز استرس های فیزیکی را تجربه می کنیم که می توانند در اثر آماده کردن غذا ،حمام بردن بچه ها ، تکالیف خانه آنها و ... باشند . گاهی اوقات این استرسهای فیزیکی به وجود آمده میان والدین و کودکان می تواند باعث انجام نادرست کارها شود که خود می تواند علّت به وجودآمدن استرس های روانی گردد.این نکاتی را که ذکر کردیم برای تمامی خانواده ها صادق است و خانواده های کودکان اُتیستیک بعلاوه این مشکلات ، استرسهای خاص دیگری را نیز باید تحمل کنند . تحقیقات نشان داده است که خانواده های کودکان اُتیستیک بیشتر از خانواده های کودکان عقب مانده ذهنی و سندرم داون استرس داشته و با آن درگیر هستند. علّت این امر میتواند شخصیت های خاص کودکان اُتیستیک باشد کودک اُتیستیک ممکن است حتی قادر نباشد که نیازهای اولیه زندگی خود را بیان کند . بیشتر اوقات والدین کودک باید حدس بزنند که کودک آنها چه می خواهد ، آیا او تشنه است ؟ آیا او گرسنه است ؟ آیا جائی از بدن او درد می کند ؟ آیا ... ؟. وقتی که والدین نتوانند خواست کودک خود را بفهمند دراسترس فوق العاده ای قرار می گیرند و بسیار احساس درماندگی خواهند کرد از طرف دیگر وقتی کودک نتواند خواست خود را بیان کند ممکن است رفتارهائی مانند خودآزاری و یا دیگرآزاری را در پیش بگیرد که این امر نیز خود باعث بیشتر شدن استرس و ناراحتی در اعضاء خانواده می شود . رفتارهای تکراری و مقاومتی کودک نیز از طرف والدین بسیار مهم و ناراحت کننده می باشند زیرا در قدرت یادگیری و پیشرفت او در مراحل درمانی اختلال ایجاد میکنند . ناتوانائی های کودک در زمینه مهارتهای اجتماعی مانند ناتوانی در بازی ها نیز در خانواده باعث استرس می شود . بسیاری از کودکان اُتیستیک در خوابیدن و غذا خوردن مشکلاتی دارند . خواب نامناسب و بی موقع و همچنین بد غذائی و محدودیت نوع غذا در این کودکان علاوه بر ایجاد مشکلات جدّی باعث خستگی جسمی و استرسهای روانی بیشتر والدین می شود . به هر حال در خانواده های کودکان اُتیستیک همیشه این گونه مبارزات وجود دارند . عدم تحمل کودک در نشستن بر روی صندلی برای مدت طولانی باعث می شود که خانواده نتواند دور هم غذا را صرف کنند . اختلالات خواب در این کودکان باعث می شود که والدین ( و گاهاً دیگران به علت داد و فریاد کودک ) نتوانند خواب مناسب داشته باشند . اختلالات رفتاری و عدم فرمانبرداری باعث می شودکه خانواده نتواند مانند سایرین در مراسم ها و میهمانی های فامیل شرکت کند . مثلا ممکن است مادر مجبور شود در خانه بماند تا پدر به همراه بقیه خانواده در مراسمی شرکت کندبه این ترتیب خانواده به صورت درست فعالیّت های خودرانمیتواند انجام دهد . از دیگر مشکلات مهم خانواده های کودکان اُتیستیک حضور در اجتماعات و بیرون از منزل است . خیره شدن مردم به کودک ، اظهار نظر های طعنه دار ، سرزنش والدین،عدم درک شرایط والدین همگی باعث ناراحتی و افزایش استرس در والدین میشودکه پرهیزازحضور دراجتماعات ازطرف والدین یکی ازعواقب آن است.مثلاممکن است کودک اُتیستیک بدون توجه به چیزی غذای کسی را از بشقاب او با دست بردارد. همین تجربه کافیست که والدین ازرفتن به میهمانی هاهراس پیداکرده وبه بهانه های مختلف ازاین کار سر باز زنند. .همین کناره گیری ها و فراراز دیگران باعث می شودکه تعطیلی ها به روز های غم انگیز تبدیل شوند زیرا خانواده نمی تواند با سایرین ارتباط داشته و از بودن با دیگران و از حضور در تفریحگاه ها لذت ببرد. به این ترتیب به تدریج والدین از دوستان و اقوام خود کناره گیری می کنند و تنها می شوند .این مسئله باعث ناراحتی های بیشتر و افزایش استرس در خانواده خواهدشد.ازدیگر نگرانی های والدین این کودکان آینده آنهامی باشد.آنها میدانند که هیچکس مانندآنها از کودک مراقبت نخواهد کرد.آنهاباتمام وجودسعی میکنندکه کودک احساس راحتی کرده و کمتر ناراحتی داشته باشد . والدین نگران این هستند که آیا بعد ازآنها نیز کودکشان در راحتی و آسایش خواهد بود ؟ مسئله مالی ازدیگر مشکلات خانواده های کودکان اُتیستیک میباشد.داشتن یک کودک اُتیستیک درخانواده یعنی صرف پول زیادبرای آزمایشات، جلسات تشخیص ،اجرای برنامه درمانی درخانه ، و روشهای درمانی و داروئی دیگر . از آنجائیکه در بسیاری ازمواردیکی از والدین مجبور هستندکه همیشه باکودک باشندودر برنامه آموزشی شرکت داشته باشند به ناچار فقط یکی از والدین می تواندکار کند و دیگری بایداز کار کردن چشم بپوشد که این به معنای نصف شدن درآمد خانواده نیز می باشد.والدین کودک اُتیستیک همیشه یک غم بزرگ را در خود احساس می کنند و آن محروم شدن از کودک سالمی است که دوست داشتند داشته باشند.همچنین آنها همیشه درحسرت شرایط خوب خانوادگی هستند که انتظار داشتند درخانه آنها وجود داشته باشد.این احساس هاو غصه ها خود باعث افزایش ناراحتی ها و استرسهای این خانواد ها میباشد.دراین خانواده هابرادران وخواهران این کودکان نیزدرمعرض انواع استرس هاودلواپسیها می باشند.خجالت کشیدن ازدوستان خود درمورد برادر و یاخواهر ناتوان خود ، حسادت در مورد پرداختن بیش از حد والدین به برادر و یا خواهر اُتیستیک خود ، ناتوانی برادر و یاخواهر اُتیستیک در بازی با او ، مورد خشونت قرار گرفتن ازطرف برادرویاخواهراُتیستیک نگرانی درموردآینده او ،و ...همگی می توانند باعث بروز استرس و نگرانی هائی در آنهاشوند.ما میدانیم که والدین یک کودک اُتیستیک درشرایط سختی به سرمی برندودرک موقعیّت و احساس آنها مشکل است ولی به هر حال برای کمک به کودک وخانواده بایدسختی ها راتحمل کرده و روش درست و برنامه ریزی شده ای راطی کرد تا هر چه زودترازاین مشکلات کاسته شده وکودک نیز درمان شود. چندپیشنهادبرای کم کردن استرس در این خانواده ها اُتیستیک ما پیشنهاد می کنیم اعضاء خانواده به خصوص والدین زمانی را نیز برای خود و کارهائی که دوست دارند اختصاص بدهند . در جواب این پیشنهاد والدین اغلب اظهار می دارند که آنها وقتی برایشان باقی نمانده است .ولی باید به خاطر داشته باشید که حتی چند دقیقه در روز نیز می تواند بسیار مؤثر باشد . برخی والدین حتی با صرف چند دقیقه برای مالیدن کرم به دستهایشان ، پختن غذای مورد علاقه خود ، و یا گوش کردن به موسیقی مورد علاقه خود این فرصت را برای تمدد اعصاب ایجاد می کنند .شاید تعجب کنید اگر بشنوید که حتی والدین نیز مانند کودکان اُتیستیک برای کارهائی که انجام می دهند باید مشوق دریافت کنند تا بتوانند بهتر کارها را ادامه دهند . علاوه بر تشویق خود ، اعضاء خانواده باید همدیگر را نیز تشویق کنند . زن و شوهر نیز باید کارهای یکدیگر را تشویق کنندو مایه امیدواری دیگری در ادامه این راه مشکل باشند و نیز به خاطر داشته باشید که برادران وخواهران کودک را نیز برای کمک به برادر و یا خواهر اُتیستیک خود تشویق کرده و آنهارا به ادامه این کار ترغیب کنید . زن و شوهر نیز باید وقتی را برای تنها بودن با هم قرار بدهند تا از استرس وخستگی خود بکاهند.البته کیفیّت این وقت از مدت آن مهمتر است این وقت می تواند وقتی که کودکان در خوابند و یا وقتی که آنها در کلاس درس و برنامه درمانی هستند فراهم شود. ازراه های دیگرکم کردن استرس ونگرانی میتوان به این موارداشاره کرد:دعاونماز،تمرینات ورزشی،تمرینات آرامشی وتنفس عمیق،نوشتن مطالب برای یک روزنامه،برنامه ریزی برای انجام کارهای معوقه درطول روز،پرداختن به امورهنری،قدم زدن،دیدار با دوستان و ... مسائل امنیّتی در خانه بسیاری از والدین ومراقبین کودک امنیّت محیط خانه رابرای کودکان اُتیستیک مهم میدانند گذاشتن در های امنیتی در ورودی پلّه ها و در های خروجی ، قرار دادن محافظ بر روی پریزهای برق ، و گذاشتن قفل های اضافی بر روی کابینت ها میتواند از جمله مسائل امنیتی باشد . این مسائل امنیتی برای تمامی والدین در سالهای اول زندگی کودک وجود دارد . ولی والدین کودکان اُتیستیک ممکن است این موارد را برای مدّت زمان بیشتری احتیاج داشته باشند .رفتار های کودک اُتیستیک می تواند باعث بروز حوادثی برای او شوند مثلا بالا و پائین پریدن های فراوان ، عقب و جلو کردن خود ، پاره کردن اشیاء ، انداختن اشیاء بر روی زمین ، کوبیدن وسائل به اطراف ، روشن و خاموش کردن وسائل برقی ، قرار دادن اشیاء در وسائل خانگی ، و ... همگی می توانند در صورت بی توجهی باعث بروز حوادثی شوند. فقط کافی است به بازی بچه ها با کبریت اشاره کنیم که چقدر می تواند خطرناک باشد . بنابر این هم رعایت موارد ایمنی در خانه و هم سعی در آموزش کودک در باره این موارد ضروری می باشند . ما در اینجا پیشنهادهائی برای بیشتر کردن امنیت خانه کودکان اُتیستیک به شما ارائه می دهیم .باید به خاطرداشته باشید که خانه نیز می تواند کلاس درسی برای کودک باشد.والدین می توانندبا قرار دادن قفل های اضافی، وسائل هشدار دهنده و استفاده از علائم و تصاویر محیط خانه را برای امنیت بیشتر و آموزش به کودک مهیا کنند. بهتر است اول ازمکان هائی که کودک درآنها بیشتر وقت خودرا میگذراند و اتاق های مخصوص او شروع کنید.مثلا اگر کودک دوست داردکه شیرآب گرم رادر حمام باز کند بهتر است از حمام شروع کنید و یا اگر کودک اغلب از خانه به بیرون می رود تمهیداتی را در مورد در ورودی خانه باید بیاندیشید . مبلمان و وسائل خانه را به نحوی بچینید که برای کودک فرصتهای آموزشی را فراهم کنند و همینطور خطری برای کودک نداشته باشند . مثلا اگر کودک برنامه آموزش نشستن را دارد بایدصندلی برای نشستن در اختیار کودک باشد.وسائل و مبلمانی را که کودک می توانداز آنها بالارفته و به قفسه ها و وسائل دیگر دسترسی پیدا کند، به مکانی دیگر انتقال دهید. اگر کودک اشیاء را به دهان خود می گذاردبهتر است که سطح زمین و مبلمان را تمیز نگاه دارید و اشیاء ریزی را که کودک به راحتی به آنها دسترسی دارد به مکان های دور از دسترس او انتقال دهید . برای پلّه ها و محل هائی که خطرسقوط دارند موانع و در هائی قرار دهید تا این خطرات را از بین ببرید . برای در خروجی منزل و مکان هائی که کودک نباید وارد آنها شود قفل هائی قرار دهید تا هنگامی که کودک تنها می باشد نتواند وارد آنها شود . برخی از والدین برای ممانعت ا خروج کودک ا اتاق خو د نیمه های شب،برای دراتاق کودک قفلهای مخصوص قرارمیدهند.فراموش نکنیدکه قفل طوری نباشدکه برحسب اتفاق کودک شما را در اتاق زندانی کندو همچنین قفل بایدطوری باشدکه به سرعت وبه راحتی باز شود.برای کابینت ها و کشوهائی که وسائل تیز و برنده و یا دارو درآنها نگاه داری میشوندحتماً قفل های مناسب تهیه کنید تا کودک نتواند آنها را باز کند . اگر کودک عادت به آویزان شدن از پنجره را دارد ، وسائلی را که کودک برای رسیدن به پنجره از آنها بالا میرود ، به جای دیگر انتقال دهید وبرای پنجره ها نیز محافظ قرار دهید.برای پریزهای برق درپوش تهیه کنید . برای اتاقهائی که وسائل برقی مانند ماشین لباسشوئی ، تلویزیون ، اتاق کار و ... وجود دارندتمهیداتی بیاندیشیدتا کودک نتواندآنها را راه اندازی کند.سیمها و کابل های برق را دور از دسترس کودک نصب کنید تا کودک نتواندبا آنها بازی کند. پودرهای رختشوئی، سوخت ها ، موادشوینده ، مواد ضد عفونی کننده و کلا مواد شیمیائی می توانند حادثه آفرین باشند آنها را دور از دسترس کودک قرار دهید . قرصهای رنگی وجوددارند که بسیار شبیه بعضی از شکلاتها هستند بسیار مراقب باشید تا در دسترس کودک قرار نگیرند . وسائلی که احتمال افتادن آنها می رود را محکم کنید و از قرار دادن دکور های شیشه ای و فلزی درمکان هائی که در دسترس کودک میباشد خودداری کنید.بهتر است در خانه از قیچی هائی که نوک مدوّر دارنداستفاده شودو محل چاقو ها و وسائل تیزرا دور از دسترس کودک انتخاب کنید. خواهران و برادران کودک اُتیستیک بزرگ کردن کودک اُتیستیک برای والدین و همچنین برای خانواده مسائلی را به همراه خواهد داشت . از اولین مسائل و مشکلات مهم کمبود وقت والدین در رسیدن به خواسته های همگی افراد خانواده است . درگیری با مسائل کودک اُتیستیک تقریباً تمامی وقت و انرژی والدین را صرف خود می کند و وقت کمی را برای مسائل دیگر افراد خانواده باقی می گذارد . بسیاری از والدین اعتراف می کنند که وقت کافی برای پرداختن به دیگر اعضاء خانواده را ندارند . بسیاری از والدین خود ، زندگی خود ، و آرزوهای خود را فدای کمک به کودک اُتیستیک خود می کنند و در زندگی آنها پرداختن به خود دیگر معنائی ندارد ولی این امر نباید باعث این شود که پرداختن به سایر اعضاء خانواده فراموش شود . بایستی شرایطی فراهم شود که در کنار پرداختن به امور دیگر فرزندان ، به آنها تفهیم شود که برادر و یا خواهر اُتیستیک آنها دارای مشکل مهمی است که همگی باید برای کمک به او تلاش کنند و به آنها آموزش داده شود که در این امر کمک والدین باشند و آنها را درک کنند. . تحقیقات و تجارب نشان داده است که بسیاری از این خواهران و برادران توانسته اند به خوبی با این مشکلات کنار بیایند و در برنامه درمانی کودک کمک مهمی باشند . بهتر است والدین به سایر اعضاء خانواده اُتیسم و عوارض آنرا توضیح دهند تا رفتارهای کودک بیمار را بهتر شناخته و با آن کنار بیایند. بهتر است هر چند وقت یکبار جلساتی در خانواده تشکیل شود و موضوع اُتیسم و کارهائی را که قصد انجام آنرا دارید برای سایر اعضاء توضیح دهید تا آنها نیز در جریان امور باشند . البته باید سعی شود توضیحات و مسائل مطرح شده متناسب با سن آنها بیان شوند تا آنها بهتر مشکل را درک کنند . در رابطه با خصوصیات کودک اُتیستیک باید با دیگر افراد خانواده به خوبی صحبت شود زیرا مثلا وقتی که یک کودک سالم برای بازی با یک کودک اُتیستیک به طرف او می رود ممکن است در ابتدا کودک بیمار به کودک سالم پشت بکند. در اینجا باید به کودک سالم فهماند که این کار کودک بیمار از روی عمد و قصد نیست و او باید سعی کند تا با کودک بیمار ارتباط برقرار کرده و توجه اورا به خودجلب کند. دستور العمل هائی وجود دارندکه با آموزش آنها به برادران وخواهران سالم می توانند با برادر و یا خواهر اُتیستیک خود ارتباط برقرار کرده و بازی کنند. از جمله این آموزشها می توان به نکات زیر اشاره کرد : جلب توجه کودک بیمار دادن دستور های ساده ، و دادن مشوق و تشویق برای رفتار و بازی درست .شما باید حتماً در طول هفته وقت مشخصی را برای کودکان غیر اُتیستیک خود کنار بگذارید تا آنها نیز بتوانند تفریح کرده و از وقت خود لذت ببرند . مطالبی را که برایتان فراهم کردم ،ترجمه مقاله ای بودکه(انجمن اُتیسم آمریکا)برای آشنائی بیشتر افرادجامعه بخصوص ((والدین کودکان اُتیستیک ))تهیه کرده اند . در اینجا از تهیه کنندگان این مقاله تشکر کرده و امیدواریم که ترجمه آن نیز بتواند برای خانواده های ایرانی که کودک اُتیستیک دارند و همینطوربرای سایر افرادی که به این مقوله اهمیّت داده و علاقه مند هستند مفید بوده باشد . مسائل مربوط به خویشاوندان دور لازم نیست که تمام اقوام دورشما درمورد وجود اُتیسم درخانواده شمااطلاع داشته باشند. اگر این خویشاوندان تماس زیادی با خانواده شماندارند،یا فکر می کنید که نمیتوانندشرایط را درک کنند یا حمایتتان کنند؛ در کلّ نگفتن موضوع به آنها بهتر است. اقوام دور شما به اندازه ای مفید فایده خواهند بود که بتوانند تشخیص اُتیسم را درک کنند و آن را بپذیرند. از خویشاوندان خودبخواهید که به نیازهای شخصی کودک شما حساس باشند.به عنوان نمونه، ممکن است کودک نخواهد هر چیزی راکه دربشقابش می گذارندبخورد،یا نیاز داشته باشد که بعد از همراهی باجمع، وقتش را تنها بگذراند. اقوام نباید او را به خاطر انجام این کار مورد انتقاد قرار دهند یا مسخره کنند.مقررات خود را برای اقوامتان واضحا" روشن کنید، حتی اگر خویشاوندان با آنها موافق نباشند. شما نبایدسلامتی کودکتان را فدای بقیه اقوامتان بکنید.استرس خویشاوندانی که به کودک شما نزدیک هستندنیز ممکن است استرس هایی مشابه والدین وخواهر و برادرها داشته باشند.به عنوان مثال،پدربزرگ یامادربزرگ (مثل پدر و مادر)ممکنست به علت نداشتن نوه معمولی ای که آرزویش را داشتنددچار اندوه شوند. علاوه بر این، پدر و مادربزرگ اغلب نگران استرس و شرایط سختی هستند که فرزندانشان می گذرانند. بسیاری از اقوام می خواهند به شماوفرزندتان کمک کنند،ولی اغلب بادومانع روبرو می شوند.اول این که اغلب آنهادرخصوص نحوه کنترل رفتارها،که دربرخوردبارفتارهای حمله ای لازم است، آموزشی ندیده اند.ایشان گاهی اوقات با تجربه ای که دارندتوصیه هایی راارائه می کنند، ولی این توصیه ها معمولا"برای مبتلایان به اُتیسم مفید نیستند.وقتی که والدین می بینند اقوامشان شرایط آنهارا درک نمی کنند، کلافه می شوند.

http://www.est-razavi.ir/

›تهیه کننده: 
فریبا باغچقی
+ نوشته شده در  سه شنبه دوم اردیبهشت 1393ساعت 13:17  توسط حسين دهقان  | 



اُرِیْدُ اَنْ لَا اُرِیْدُ


  مي خواهم که چيزي نخواهم.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم فروردین 1393ساعت 9:8  توسط حسين دهقان  | 


+ نوشته شده در  دوشنبه یازدهم فروردین 1393ساعت 14:9  توسط حسين دهقان  | 


+ نوشته شده در  دوشنبه یازدهم فروردین 1393ساعت 13:50  توسط حسين دهقان  | 


+ نوشته شده در  شنبه نهم فروردین 1393ساعت 13:55  توسط حسين دهقان  | 


جذابیت تو به خاطر چیز هائیست که مردم از تو ندیده یا نمی‌دانند،

خودت را تند تند ورق نزن



+ نوشته شده در  چهارشنبه ششم فروردین 1393ساعت 11:8  توسط حسين دهقان  | 

+ نوشته شده در  چهارشنبه ششم فروردین 1393ساعت 11:7  توسط حسين دهقان  | 

اغلب افراد،زنــــدگی خودشان را رهبــــری نمی کنند ؛ آنها زندگی شان را می پذیــــرند!


"جان کوتر"


 

+ نوشته شده در  چهارشنبه ششم فروردین 1393ساعت 11:7  توسط حسين دهقان  | 

مطالب قدیمی‌تر